Ontstaan

November 2011 is mijn vader overleden. Het lijkt nog steeds zo dichtbij. Mijn vader was lang ziek. Een man die tot het laatste moment mijn stoere krachtige vader wilde zijn. Pas achteraf beseften wij, mijn zusje en ik, dat hij de laatste jaar erg eenzaam geweest moet zijn. Hij wilde zijn dochters niet met zijn ziekte belasten. Nu ik ouderen in de Pijp bezoek, merk ik dat het iets van deze generatie is. Deze generatie wil hun kinderen (drukke dertigers en veertigers met jonge kinderen) zo min mogelijk om hulp vragen. Achteraf heb ik daar verdriet van en had ik er zoveel meer voor hem willen zijn. Want willen we niet allemaal op een mooie prettige manier oud worden? Met onze dierbaren om ons heen. Mijn zusje en ik besloten iets hiermee te doen. Op vier oktober 2013 is Stichting Karel opgericht. Op de dag van de ouderen en St. Franciscus, naamgenoot van onze vader, Frans Bonink. Zijn koosnaam was Karel. Hij heeft ons aan het denken gezet en de stap is gemaakt om deze stichting in zijn (koos)naam op te richten.

Stichting Karel streeft voor ouderen een leuker, langer leven na, in de breedste zin van het woord. En wij willen dit doen door het organiseren van kleinschalige projecten en activiteiten op het gebied van cultuur, vrije tijd, bewegen en ontmoeten. Vooral het ontmoeten staat hoog op de lijst. Meer contact met de kinderen, familie en mensen van alle leeftijden. Zodat ze (maar ook wij later) leuker, langer kunnen blijven leven en minder alleen zijn of minder alles alleen te hoeven (te) doen.

Idee├źn zijn welkom!