Hoe woont Loesje?

Tekst en foto’s: Rob Godfried

Loesje Koord-1Een kleine smalle straatdeur in de Govert Flinck, de smalle treden op verwelkomt op tweehoog  één van de twee poezen mij nog vóór Loes.  Ik kan niet zonder beesten in huis.

We gaan door een mogelijk nog smaller sluisje een gangetje uit en dan rechtsaf de kamer in, waar het ineens ruim en weldadig kleurig en licht en vol beeldend werk is.  Loes gaat vlot nog een trap op om haar hoorapparaat te halen en met een potje thee zetten we ons aan een tafel.

Sinds 1960 woont  Loes in deze woning, aanvankelijk slechts in het achterdeel. Vóór woonde een omaatje alleen, in de voorkamer met alkoof. Het was inwoning, direct na het huwelijk met haar eerste man.  Loesje Koord-8

We konden horen dat ze zich in slaap zong met liederen van ‘De stem des Volks’, zoals ‘Morgenrood’.  Haar man was smid geweest en ze waren echt van het socialisme, net als mijn grootouders. Toen zij in 1964 naar een verpleeghuis ging kregen wij de hele woning. Mijn toenmalige man heeft de boel toen zo verbouwd dat voor en achter bij elkaar kwamen. Na de scheiding ging hij naar het oosten, maar ik ben hier, met tussenpozen,  steeds blijven wonen. Ik ben echt het huis ingegroeid. Er is hier nog iets van de oude oma en ik heb nog een bed van mijn moeder en zo nog wat. Maar je doet weg wat je niet meer past;  wat je overhoudt is wat je echt gekozen hebt.

Loesje Koord-2Het huis was omgeven door kleine winkeltjes, het tijdperk van vóór de supermarkt.  Al die winkeliers die kende je en zij kenden jou. Het was een levendige boel. Nu fiets ik anoniem de straat uit. Aan de overkant zie ik voortdurend andere mensen, duidelijk geen vaste bewoning. Daarom vind ik Stadsdorp zo fijn. Het is prettig om zo andere mensen in de buurt te ontmoeten. En elkaar te ondersteunen. Er hebben via vraag en aanbod al een paar keer mensen voor mij iets in huis gedaan. Na mijn revalidatie van een knie—operatie, moest er echt een beugel in de wc komen om mij aan vast te houden. Toon heeft die toen aangebracht. Ik ben zelf namelijk hééél onhandig. Ik kan  niks.

Loesje Koord-10Ja, al het schilderwerk dat je hier ziet heb ik zelf gemaakt. Dit vind ik het mooiste dat hier hangt: het heet ‘vertrouwen’ en is gemaakt in Griekenland. Zie je dat het geaard is? Geaard en vertrouwen, dan komt ‘joy’.

Die kamerlinde is heel belangrijk voor me. Zo zacht, zo mooi van kleur en vorm. Kwetsbaar. Laatst heeft de poes er een tak af gesprongen, dus ik heb de twee overgebleven  takken maar gespalkt. Er groeit in het midden alweer en nieuw takje, zie? Ik kan echt niet zonder die linde.

Loesje Koord-5Als ik er rustig de tijd voor neem kom ik alle trappen makkelijk op. Het huis is niet geïsoleerd, er is geen CV, geen verwarming in de keuken en in de slaapkamer op zolder, maar ik ga echt niet in een doos wonen. De ramen en het plafond zijn hier fijn hoog en er komt veel licht binnen  Ik zit hoog en de overkant is laag.

Loesje Koord-6Laatst sprak ik met iemand van wijkzorg ofzo en die zei dat er altijd voor kan worden gezorgd dat boodschappen boven komen, ook als ik dat zelf niet meer zou kunnen doen. Ja, dat is mooi, maar daar gáát het niet om. Hoe kan ik mijzelf zijn en blijven? Blijven doen waar ik me goed bij voel? Wie brengt de Amstel bij mij boven?